Hospice Waddinxveen bestaat een jaar

zaterdag - 29 september 2018

Zaterdag 29 september 2018 is het precies een jaar geleden dat het hospice in Waddinxveen haar deuren heeft geopend. Anja en Ingrid zijn twee zorgvrijwilligers die vanaf het begin meedraaien in dit hospice.

 

Anja: "Ik ben dit gaan doen na het overlijden van mijn moeder. Ik heb gezien dat het fijn is als er iemand bij je is. Dat er iemand als achtervang bij je is. Zo'n klein gebaar is zo bijzonder."

 

Ingrid: "Het is fijn om nog wat te betekenen voor iemand die aan het eind van zijn leven is gekomen, om nog even wat goeds te kunnen doen. Een mooi voorbeeld was een mevrouw die haar leven lang voor anderen had gezorgd. Ze was moe en blij dat de zorg overgenomen werd voor haar; dat ze nu eens zelf verzorgd werd."

 

Beiden vinden de afwisseling in het werk het leukst. Je weet van tevoren nooit wat je tegen zult komen. Het kan een hele rustige dienst zijn, waarbij je alleen een kopje thee hoeft in te schenken of een dienst waar je druk bent met de verzorging van de gasten. Het werk in het hospice is vaak erg afwisselend, ook door de gasten die er zijn. Soms vindt een gast het erg prettig om veel aandacht te krijgen, maar het kan ook zijn dat een gast zich meer terug trekt en alleen met het hoogst noodzakelijke geholpen wil worden. Als een gast aan het laatste stukje is begonnen, is het vaak prettig om er voor de familie te zijn.

 

In het begin van het eerste jaar waren er nog niet veel kamers bezet, maar nu ligt de bezettingsgraad rond de 70%. Er komen gasten uit een steeds grotere regio, zoals uit Den Haag, Zoetermeer en Leiden.

 

Op de vraag of de organisatie goed loopt in zo´n nieuw hospice zijn de dames kort. De organisatie in het hospice loopt prettig en wordt goed begeleid door de coördinatoren.

 

Sommigen van ons verzorgen ook de laatste zorg, dus het verzorgen van een overledene. Ingrid vertelt: "Onlangs was er een overledene waarvan de familie graag wilde dat hij op zijn zij werd opgebaard. Niet de meest gangbare manier van opbaren, maar de kleinkinderen kende opa het laatste jaar niet anders, en zo was het dan ook voor hen wat prettiger om te ervaren. In het hospice kan veel en we proberen zo veel mogelijk aan de wensen te voldoen."

 

De samenwerking tussen de vrijwilligers onderling gaat goed. Het is een hechte groep vrijwilligers. "Je streeft allemaal hetzelfde doel na." Beide dames zijn van plan om nog lang in het hospice werkzaam te zijn.